رسم زمونه
عجب رسمیه رسم زمونه »

خونه مون عیدا پر مهمونه

می رن مهمونا از اونا فقط

آشغالِ میوه به جا می مونه !

کجاست اون کیوی ؟ چی شد نارنگی ؟

کجا رفت اون موز ؟! خدا می دونه  !

جعبه خالی ِ شیرینی هنوز

گوشه ی طاقچه پیش گلدونه

عطرش پیچیده تا آشپزخونه

شیرینیش کجاست ؟ خدا می دونه

می رن مهمونا از اونا فقط

جعبه ی خالی به جا می مونه !

از بس خونه رو به هم می ریزن

آدم مثل اسب(!) تو گِل می مونه

یکی نیست بگه خداوکیلی

جای پوست پسته توی قندونه ؟!

قند نصفه ی عموجون هنوز

خیس و لهیده ته فنجونه

pالا خداییش قندش مهم نیست

کنار اون قند نصف دندونه !

می رن مهمونا از اونا فقط

نصفه ی دندون به جا می مونه !!

پسته ی خندون ، بادوم شیرین

فندوق در باز ، مال مهمونه

« پرسید زیر لب یکی با حسرت » :

که از این آجیل، به غیر از تخمه،

واسه ما بعدها چی چی می مونه ؟!

تحمل کن اگه حتی تحمل کردنش سخته

آدم وقتی که مهمونی داره بدبختِ بدبخته

تصور کن جهانی رو که توش مهمونی افسانهَ‌س

تموم جشنای دنیا شدن مشغول آتش بس!

نه موز خوشه‌ای داره نه شیرینی نه هندونه

دیگه هیچ آدمی گازش روی سیب جانمی‌مونه

تمام ماهیا شادن همه بی دردِ بی دردَن

تو روزنامه نمی‌خونی نهنگا پُرخوری کردن

تصور کن اگه حتی تصور کردنش جرمه

که برپا شه یه مهمونی فقط با سبزیِ قرمه!

تصور کن تو مهمونی کباب بره ارزش نیست

هجوم خوردن جوجه شبیه زنگ ورزش نیست

می‌شه با سفره‌ای ساده یه مهمونی بشه برپا

«تصور کن تو می‌تونی بشی تعبیر این رویا»!

بلیط رفت و برنگشت
 
بعضی ها اصلا عادت دارند الکی آیه یاس بخوانند. مثلا به محض آن که دو سه تا اتفاق نامبارک در صنعت هواپیمایی قرص و محکم ما (که مو هم لای درز آن نمی رود) روی می دهد ، بلافاصله شروع می کنند به منفی بافی و اشاعه یاس و ناامیدی و… از این قبیل بدبینی های ناجور که حال آدم به همدیگر می خورد. شما را به خدا ، عبارت نادرست «بلیت رفت و برنگشت» هم شد حرف ؟…
بیت اشتراکی : منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن
بویژه موقع پرواز و در هوا بیدن !
آدم بدبین را باید برد یک گوشه کناری ، به زور هم که شده ، خوشبینش کرد. این همه سوءتصادف در سطح جاده ها داریم ، به چشم نمی آید، آن وقت تا یک هواپیمای بیچاره به خاطر هیکل و هیبت درشتش اتفاقی برایش می افتد ، همه دست و پایشان را گم و گور می کنند و این البته درست نیست.
تازه ، این اتفاقات هم دست بر قضا تماما سانحه بوده و بحمدالله الان در همین قضیه سقوط هواپیمای C -130 هر 6 متهم پرونده احضار شدند تا دیگر مشکلی در سیستم پروازی ما به وجود نیاید. وزیر محترم راه : مردم با خیال راحت سوار هواپیما شوند (به نقل از جراید) ناطق سپس افزود: ان شائالله که همگی به سلامت به مقصد می رسند. خب ببینید این شد یک حرف درست و حسابی.
آدم واقعا خیال و خاطرش از هر جهت آسوده می شود و با خیال راحت سوار هواپیما می شود. خداوکیلی این نوع امیدوارانه حرف زدن بهتر است یا این طور ناامیدانه سرودن :
بیت هوایی : بلند آسمان جایگاه من است
ته دره آرامگاه من است

جدا که این جور خزعبلات ناامیدکننده ای زشت است و بشدت ما آن را محکوم می کنیم و می گوییم :«حرف دهنت را بفهم !»
حکایت : آدم بدبینی را از حکمت و علت نزدیکی فرودگاه بین المللی جدید با بهشت زهرا پرسیدند ، گفت : آینده نگری کرده اند.
حرف معقول : مردم ما گوششان به این اراجیف و شایعات بدهکار نیست و کماکان با خیال راحت سوار هواپیما(!) می شوند.
آنچه خیالشان را ناراحت می کند، بهای ناقابل بلیت هواپیماست و لاغیر!
زبان حال اقشار زیر خط فقر: پریدن های ما روی زمین است

به یك سیاستمدار نفوذی نیازمندیم

آگهی مناقصه : از آنجا که تجربه نشان داده است ، پیشرفت یک شبه و سریع السیر (خلق الساعه سابق !)
در جهت بستن بار خود و اطرافیان خود، جز با نشت خبر و درز اطلاعات لازم درباره برخی طرح ها و برنامه های اقتصادی مهم و قریب الوقوع ، امکانپذیر نمی باشد فلذا به یک نفر آدم سیاسی نفوذی در تشکیلات برنامه ریز اعم از وزارتخانه های اقتصادی مهم تا سایر زیرمجموعه های آن دعوت به همکاری می کنم.
بنده نیز سعی خواهم کرد تا با نوشتن مطالب طنز در حمایت از ایشان و خدمات ارزنده شان ، موجبات پیشرفت و نفوذ بیشتر ایشان را در بدنه تشکیلات سیاسی کشور به نحو مقتضی و مقتصد فراهم آورم.
بدیهی است ، منافع اقتصادی حاصل از این مشارکت «سیاسی فرهنگی» به موجب اصل بنیادین «نصف لی و نصف لک» به طور بالسویه میان طرفین معامله به گونه ای که نه سیخ بسوزد ، نه دسته سیخ تقسیم خواهد شد. باور کنید مجبور شدم مطلب بالا را به صورت «آگهی» به چاپ برسانم تا چشمگیرتر باشد ، وگرنه مناعت طبع ما اجازه نمی داد همچنین عملی را مرتکب شویم. بالاخره ما هم دل داریم و حق داریم گاهی از این چیزها هم هوس کنیم.
مگر ما چه مان است؟ بیل به کمر دیسک دارمان خورده است؟ خوب است همین اخیرا خود شما به عینه دیدید که درز یکسری اطلاعات راجع به تصمیم وزارت بازرگانی درخصوص افزایش تعرفه واردات گوشی تلفن همراه ، چطوری یک شبه ، عده زیادی از دلالان و دارندگان انبارهای گوشی تلفن همراه را که با اطلاع از قضیه ، اقدام به واردکردن حجم زیادی گوشی کرده بودند، میلیاردرتر (و بلکه بیشتر) کرد. خب اینها در نتیجه همان «رانت سیاسی» است که برخی عناصر ذی نفوذ (نفوذی سابق) براحتی به برخی اطلاعات درباره طرح های سنگین دولتی دست پیدا می کنند و با مشارکت افراد اقتصادی در بازار ، ثروت خود را شهره بازار می کنند. ربطی به این دولت و آن دولت هم ندارد. در تمام دولتها ، متاسفانه بستر این اتفاق پهن بوده است.
الو… آقای طناز؟…بله… بفرمایید ، خودم هستم. می خواستم راجع به تصمیم دولت درخصوص افزایش 10 درصدی واردات میوه با شما صحبت و مشارکت نمایم.
لطف می فرمایید. حالا پیشنهاد جنابعالی چیست؟ به نظرم مقدار زیادی میوه وارد و انبار کنید. بزودی که این تصمیم اجرا شد، سود حاصلش می رود به جیب من و شما (در راستای همان مشارکت «فرهنگی سیاسی» که در متن آگهی تان بدان اشاره فرموده بودید). قبلت؟…قبلت… اما… (قطع تلفن) به طور قطع ، کسی روی خط تلفن آمد وگرنه قطع نمی شد. به هر حال باید کاری کرد. عجب اطلاعاتی در اختیارم گذاشت این آدم.
باید فکری کرد… تنها فکری که به ذهنم رسید ، تماس با یکی از دوستان در یکی از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس بود که دستی در صادرات واردات «بادمجان» داشت. سریعا با او تماس گرفتم و چندین هزار تن بادمجان از طریق او وارد و در انبار دوستان ذخیره کردم.
الان روزهاست که چشم به تاثیرات افزایش تعرفه واردات میوه بر قیمت انواع میوه ، بخصوص بادمجان مذکور ، در بازار میوه دارم. همین دیشب داشتم بادمجان خواب می دیدم. خواب می دیدم قیمتش بالا رفته.
آگهی مزایده : از آنجا که هواشناسی تهران اعلام کرده که دمای هوا تا آخر این هفته تا 42 درجه افزایش پیدا می کند فلذا به این وسیله اعلام می شود که مقدار معتنابهی بادمجان از طریق مزایده به فروش می رسد. متقاضیان می توانند در تمام ساعات اداری و غیراداری با بنده تماس فوری حاصل نمایند.

ایرانیها باهوشتراند

سه نفر آمریکایی و سه نفر ایرانی با همدیگر برای شرکت در یک کنفرانس می
رفتند. در ایستگاه قطار سه آمریکایی هر کدام یک بلیط خریدند، اما در
کمال تعجب دیدند که ایرانی ها سه نفرشان یک بلیط خریده اند. یکی از
آمریکایی ها گفت: چطور است که شما سه نفری با یک بلیط مسافرت می کنید؟
یکی از ایرانی ها گفت: صبر کن تا نشانت بدهیم.
همه سوار قطار شدند. آمریکایی ها روی صندلی های تعیین شده نشستند، اما
ایرانی ها سه نفری رفتند توی یک توالت و در را روی خودشان قفل کردند.
بعد، مامور کنترل قطار آمد و بلیط ها را کنترل کرد. بعد، در توالت را
زد و گفت: بلیط، لطفا! بعد، در توالت باز شد و از لای در یک بلیط آمد
بیرون، مامور قطار آن بلیط را نگاه کرد و به راهش ادامه داد. آمریکایی
ها که این را دیدند، به این نتیجه رسیدند که چقدر ابتکار هوشمندانه ای
بوده است.
بعد از کنفرانس آمریکایی ها تصمیم گرفتند در بازگشت همان کار ایرانی ها
را انجام دهند تا از این طریق مقداری پول هم برای خودشان پس انداز
کنند. وقتی به ایستگاه رسیدند، سه نفر آمریکایی یک بلیط خریدند، اما در
کمال تعجب دیدند که آن سه ایرانی هیچ بلیطی نخریدند. یکی از آمریکایی
ها پرسید: چطور می خواهید بدون بلیط سفر کنید؟ یکی از ایرانی ها گفت:
صبر کن تا نشانت بدهم.
سه آمریکایی و سه ایرانی سوار قطار شدند، سه آمریکایی رفتند توی یک
توالت و سه ایرانی هم رفتند توی توالت بغلی آمریکایی ها و قطار حرکت
کرد. چند لحظه بعد از حرکت قطار یکی از ایرانی ها از توالت بیرون آمد و
رفت جلوی توالت آمریکایی ها و گفت: بلیط، لطفا!

زندگی انسان

خدا خر را آفرید و به او گفت: تو بار خواهی برد، از زمانی که تابش آفتاب آغاز می شود تا زمانی که تاریکی شب سر می رسد. و همواره بر پشت تو باری سنگین خواهد بود. و تو علف خواهی خورد و از عقل بی بهره خواهی بود و پنجاه سال عمر خواهی کرد و تو یک خر خواهی بود.
خر به خداوند پاسخ داد: خداوندا! من می خواهم خر باشم، اما پنجاه سال برای خری همچون من عمری طولانی است. پس کاری کن فقط بیست سال زندگی کنم و خداوند آرزوی خر را برآورده کرد...

******************************************
خدا سگ را آفرید و به او گفت: تو نگهبان خانه انسان خواهی بود و بهترین دوست و وفادارترین یار انسان خواهی شد. تو غذایی را که به تو می دهند خواهی خورد و سی سال زندگی خواهی کرد. تو یک سگ خواهی بود.
سگ به خداوند پاسخ داد: خداوندا! سی سال زندگی عمری طولانی است. کاری کن من فقط پانزده سال عمر کنم و خداوند آرزوی سگ را برآورد...

******************************************
خدا میمون را آفرید و به او گفت: و تو از این سو به آن سو و از این شاخه به آن شاخه خواهی پرید و برای سرگرم کردن دیگران کارهای جالب انجام خواهی داد و بیست سال عمر خواهی کرد.و یک میمون خواهی بود.
میمون به خداوند پاسخ داد: بیست سال عمری طولانی است، من می خواهم ده سال عمر کنم. و خداوند آرزوی میمون را برآورده کرد.

******************************************
و سرانجام خداوند انسان را آفرید و به او گفت: تو انسان هستی. تنها مخلوق هوشمند روی تمام سطح کره زمین. تو می توانی از هوش خودت استفاده کنی و سروری همه موجودات را برعهده بگیری و بر تمام جهان تسلط داشته باشی. و تو بیست سال عمر خواهی کرد.
انسان گفت: سرورم! گرچه من دوست دارم انسان باشم، اما بیست سال مدت کمی برای زندگی است. آن سی سالی که خر نخواست ، آن پانزده سالی که سگ نخواست و آن ده سالی که میمون نخواست زندگی کند، به من بده.
و خداوند آرزوی انسان را برآورده کرد...
و از آن زمان تا کنون انسان فقط بیست سال مثل انسان زندگی می کند…!!!
و پس از آن،ازدواج می کند و سی سال مثل خر کار می کند مثل خر زندگی می کند ، و مثل خر بار می برد…!!!
و پس از اینکه فرزندانش بزرگ شدند، پانزده سال مثل سگ از خانه ای که در آن زندگی می کند، نگهبانی می دهد و هرچه به او بدهند می خورد...!!!
و وقتی پیر شد، ده سال مثل میمون زندگی می کند؛ از خانه این پسرش به خانه آن دخترش می رود و سعی می کند مثل میمون نوه هایش را سرگرم کند...!!!
و این بود همان زندگی که انسان از خدا خواست !!!

و این بود زندگی انسان